Fluoroza

Fluoroza jest jakościowym defektem szkliwa spowodowanym wzrostem stężenia fluoru w obrębie mikrośrodowiska ameloblastów podczas tworzenia się szkliwa.  

Przekroczenie dawki toksycznej fluoru dostarczonego drogą pokarmową w trakcie rozwoju zębów może doprowadzić do  fluorozy. W zależności od zaawansowania ma ona postać pojedynczych białych plam, aż do rozległych ciemnych przebarwień w obrębie szkliwa.  Fluoroza jest skutkiem przewlekłego zatrucia fluorem. 

Ostre zatrucie fluorem jest to jednorazowe przyjęcie za dużej dawki fluoru. Może powodować nudności i bóle brzucha, bóle głowy i łzawienie oczu, pocenie, nadmierne ślinienie, osłabienie ogólne. Jako pierwszą pomoc można zastosować mleko, w którym znajduje się wapń wiążący jony fluoru. 

Należy pamiętać, aby stosować fluor odpowiedzialnie, ponieważ jest to substancja toksyczna. Dlatego zalecamy stosowanie zabiegów fluoryzacji w gabinecie stomatologicznym pod okiem lekarza dentysty lub dyplomowanej higienistki stomatologicznej. Uczulamy też rodziców, aby mieli kontrolę nad szczotkowaniem zębów przez dzieci. To rodzic powinien kontrolować ilość pasty na szczoteczce dziecka. 

Zawartość fluoru w paście do zębów, oraz jej ilość na szczoteczce w zależności od wieku:

Wiek Stężenie fluoru Ilość pasty Częstotliwość Pora dnia
6-36 mies. 1000 ppm Ziarenko ryżu 2 razy Rano i wieczór
3 – 6 lat 1000 ppm  Ziarenko groszku 2 razy Rano i wieczór
Powyżej 6 lat 1450 ppm 1-2 cm 2 razy Rano i wieczór
Powyżej 16 lat (wysokie ryzyko próchnicy) 5000 ppm 1-2 cm  3 razy Rano, południe i wieczór

Źródło: Colgatetalks, „Współczesne metody modyfikacji biofilmu u populacji osób dorosłych” , Prof. Dr hab. Anna Surdacka, 12.02.2020r. 

Dawka progowa

Około 0,1 mg\kg masy ciała

Objawy fluorozy w zależności od stopnia zaawansowania:

– fluoroza wątpliwa- utrata przezierności szkliwa przy brzegu siecznym i stycznych krawędziach na powierzchni wargowej;

– bardzo  łagodna – białe plamki;

– łagodna – delikatne białe linie;

– umiarkowana – kredowe odłamujące się szkliwo;

– ciężka – utrata zewnętrznej części szkliwa i centkowatość.

Leczenie fluorozy:

– leczenie bieżących zmian próchnicowych materiałem kompozytowym i hydroksyapatytem;

– dobra higiena jamy ustnej;

– stosowanie pasty bez fluoru;

– dieta bogata w wapń.

Menu