Brak zawiązka zęba

Brak zawiązków zębów możemy podzielić na 3 grupy:

  1. Hipodoncja- dotyczy każdej liczy brakujących zębów
  2. Oligodoncja- brak 6 lub więcej zębów
  3. Anodoncja- brak wszystkich zawiązków zębów

Hipodoncja nie występuje często pojawia się sporadycznie lub jest cechą dziedziczną. Braki zębowe dotyczą najczęściej drugich zębów z każdej grupy zębowej (siekacz boczny, drugi przedtrzonowiec, trzeci trzonowiec). Klinicznie bardziej istotna jest przynależność zęba do grupy anatomicznej, kolejność zębowa nie jest tak istotna. Hipodoncja częściej występuje w żuchwie niż w szczęce. Pacjent u którego została stwierdzona hipodoncją, powinien zostać objęty opieką pedodontyczną, chirurgiczną, ortodontyczną i protetyczną. U jednego pacjenta może wystąpić więcej niż jedno zaburzenie zębowe. Należy pamiętać, że decyzje podjęte w trakcie wymiany zębów mają wpływ na późniejsze ustawienie zębów w łuku. Dlatego przed ekstrakcjami zębów mlecznych wskazane jest wykonanie badań radiologicznych w celu upewnienia się o obecności zawiązków zębów stałych.

 

Główne schorzenia charakteryzujące się hipodoncją:

  • rozszczepy
  • dysplazje ektodermalne
  • trisomia 21 (zespół Downa)
  • zespół Rigera
  • zespół Williamsa 
  • zespół ustno-twarzowo-palcowy
  • zespoły przedwczesnego zarośnięcia szwów czaszkowych
  • dysplazja chrzęstno- ektodermalna (zespół Ellisa-van Crevelda)
  • nietrzymanie barwnika

 

Sposoby leczenia braku zawiązku zęba

  • protezy częściowe
  • ortodontyczne zamykanie szpar międzyzębowych
  • implanty
  • mosty
Menu